Spis treści
Mefedron należy do relatywnie nowych narkotyków na rynku. Pomimo krótkiej „kariery” zdążył już niestety zyskać ogromną popularność. Chętnie sięga po niego zwłaszcza młodzież, gdyż wykazuje się bardzo szybkim działaniem i jest łatwo dostępny. Do tego powszechnie uznaje się go za narkotyk relatywnie bezpieczny. To stwierdzenie jednak mocno mija się z prawdą. Regularne przyjmowanie go bardzo negatywnie odbija się na zdrowiu zarówno fizycznym, jak i psychicznym. Do tego organizm niezwykle szybko przyzwyczaja się do tej substancji psychoaktywnej, co zmusza narkomana do systematycznego zwiększania dawek. W artykule wyjaśniamy, dlaczego tak łatwo wpaść w uzależnienie od mefedronu. Przedstawiamy w nim również historię tego narkotyku oraz opisujemy najczęstsze skutki jego nadużywania.
Mefedron – narkotyk syntetyczny XXI wieku
Mefedron to związek chemiczny (4-metylometaktynon) wytwarzany wyłącznie w warunkach laboratoryjnych. Stanowi syntetyczny odpowiednik katynony (występującej naturalnie w czuwaliczce jadalnej) będącej niezwykle silnym stymulantem układu nerwowego. Mefedron zazwyczaj ma postać proszku, granulatu bądź tabletek.
Sam związek chemiczny znany jest już od lat 30. ubiegłego stulecia. Jednak jako substancja odurzająca zaczął być wykorzystywany dopiero w początkach XXI wieku. To zasługa otwierających się masowo w tamtym okresie tzw. sklepów z dopalaczami, w których mefedron pojawiał się pod różnymi nazwami. Bardzo często był on promowany jako bezpieczny narkotyk, co poskutkowało narodzeniem się związanego z tym nieprawdziwego mitu, który niestety wciąż jest żywy pośród wielu narkomanów. Z biegiem lat pojawiało się jednak coraz więcej przypadków poważnych zatruć, a nawet zgonów po przedawkowaniu tego środka. Dlatego ostatecznie jego sprzedaż została zakazana. Choć przyczyniło się to do znacznego ograniczenia dostępności mefedronu, tak nadal wiele osób, szczególnie młodych, regularnie się nim odurza.
Skąd wzięła się popularność mefedronu?
Pojawienie się mefedronu we wspomnianych sklepach z dopalaczami to główny powód szybkiej popularyzacji tego środka. Był bardzo łatwo dostępny i tani, a do tego panowało powszechne błędne przekonanie o niskiej jego szkodliwości dla zdrowia. Dodatkowo działanie mefedronu jest bardzo podobne do amfetaminy – ma silny charakter pobudzający. Wszystkie te cechy sprawiają, że stał się on wręcz idealnym narkotykiem dla młodzieży, która chętnie używała go m.in. na imprezach czy z myślą o podniesieniu koncentracji mającej teoretycznie poprawiać wyniki w nauce.
Ogromna popularność mefedronu wynika także z jego bardzo szybkiego działania. Efekt euforii oraz pobudzenia przychodzi praktycznie natychmiast po zażyciu. Jednak tak jak w przypadku wszystkich innych środków pobudzających, gdy stan odurzenia ustaje, w krótkim czasie pojawia się ogromne zmęczenie i dochodzi do drastycznego pogorszenia samopoczucia.
Dlaczego mefedron uzależnia?
Aby odpowiedzieć na to pytanie, należy najpierw wyjaśnić, jak działa mefedron. Środek ten stymuluje produkcję dopaminy, serotoniny i noradrenaliny w obrębie mózgu. To neuroprzekaźniki, które odpowiedzialne są m.in. za odczuwanie przyjemności oraz ogólne pobudzenie. Bardzo duża ich ilość sprawia, że narkoman w krótkim czasie doświadcza euforii, czuje przypływ ogromnych ilości energii, staje się bardziej pewny siebie i nierzadko odczuwa silną potrzebę nawiązywania kontaktów z innymi.
Problemem jest jednak to, że mózg bardzo szybko przyzwyczaja się do dużej ilości tych neuroprzekaźników. W efekcie „domaga się” coraz większych porcji narkotyku, co w krótkim czasie drastycznie zwiększa ryzyko jego przedawkowania.
Do odurzania się zachęcają także nieprzyjemne początkowe objawy odstawienia mefedronu, do których należy zaliczyć m.in.:
- drastyczny spadek dobrego nastroju i utratę motywacji,
- rozdrażnienie,
- ogromne zmęczenie zarówno fizyczne, jak i psychiczne.
Uzależnienie od mefedronu niszczy zdrowie fizyczne i psychiczne
Choć odstawienie mefedronu jest bardzo nieprzyjemne, tak skutki jego długotrwałego przyjmowania są znacznie poważniejsze. Nie tylko prowadzą one do ogólnego dyskomfortu, ale przede wszystkim stanowią realne zagrożenie zarówno dla zdrowia, jak i nawet życia. Osoby uzależnione od tego narkotyku narażone są m.in. na:
- choroby serca oraz układu krążenia,
- skrajne wyczerpanie,
- ogólne wyniszczenie organizmu potęgowane przez utratę apetytu i w konsekwencji spadek masy ciała,
- bezsenność,
- huśtawkę nastrojów – od paranoidalnego lęku, przez napady agresji aż po przygnębienie i apatię.
- uporczywe drżenie mięśni.
Oczywiście długotrwałe przyjmowanie mefedronu niesie za sobą także wiele niebezpiecznych konsekwencji natury społecznej. Osoby uzależnione od niego często tracą pracę, popadają w długi, izolują się od najbliższych i nierzadko wchodzą w konflikty z prawem przez kradzieże i rozboje w celu zdobycia pieniędzy na narkotyk.
Jak uwolnić się od uzależnienia od mefedronu?
Wywoływane przez mefedron objawy odstawienia substancji psychoaktywnej są tak silne, że samodzielne wyjście z nałogu może być niezwykle trudne. Dlatego jedynym sposobem dającym ogromne szanse na uwolnienie się od tego problemu zwykle okazuje się skorzystanie z pomocy specjalistycznego ośrodka zajmującego się leczeniem uzależnień od narkotyków.
W placówkach takich narkoman uzyskuje kompleksową opiekę medyczną. Często konieczne jest przeprowadzenie detoksu, czyli odtrucia organizmu z toksyn. Oprócz tego pacjentom podawane są środki farmakologiczne łagodzące objawy głodu narkotykowego i tym samym ułatwiające zerwanie z nałogiem. Jednak najważniejszy etap leczenia to psychoterapia, zazwyczaj prowadzona w formie zamkniętej. Narkomani przez pewien czas stale przebywają na terenie ośrodka i uczestniczą w zajęciach z psychologami. Poznają przyczyny swojego uzależnienia oraz uczą się, jak radzić sobie z problemami życia codziennego w trzeźwości, bez sięgania po substancje psychoaktywne.
